Mariëlle is geboren en getogen in Bergen op Zoom, maar verhuisde in 2018 voor de liefde naar Zeeland. In Brabant werkte ze al als gastouder, wat ze voortzette in Oost-Souburg onder de naam Gastouderopvang de Krabbetjes. Een mooie verwijzing naar haar roots: Krabbegat is de carnavalsnaam van Bergen op Zoom, maar de naam heeft tegelijkertijd ook een Zeeuws tintje.
Waarom ben je gastouder geworden?
“Eigenlijk is het vak mij met de paplepel ingegoten”, vertelt Mariëlle met een glimlach. “Mijn moeder was gastouder en ook mijn zussen werkten in de kinderopvang. Ik volgde de kappersopleiding, maar merkte al snel dat dit niet bij mij paste. Ik ontdekte dat ook mijn hart bij het werken met jonge kinderen ligt. Daarom heb ik me omgeschoold en startte ik in 2013 als gastouder. Zo kon ik het werk bovendien perfect combineren met de zorg voor mijn eigen dochters.” Al snel begint Mariëlle over haar eerste opvangkind: “Dat was Jermaine. Inmiddels is hij uitgegroeid tot een grote, stoere jongen. Daarna mocht ik ook zijn zusje Amira opvangen en nu zorg ik voor baby Elias. Alle drie uit hetzelfde gezin; dat is toch bijzonder?”
Elias ligt boven nog rustig te slapen. Yasmin wordt inmiddels wakker en niet veel later volgt ook Mees. Mariëlle neemt Yasmin op schoot, waar ze nog even verder dut. Zo rustig en geborgen, prachtig om te zien.
Hoe is het om gastouder te zijn?
“Het is nog steeds iedere dag een feestje”, zegt Mariëlle stralend. “Ik vind het heerlijk om met baby’s en nieuwsgierige peuters te werken. Het geeft ontzettend veel plezier en voldoening. De kinderen zijn echt onderdeel van ons gezin.” Dochter Rosalyn, die op de bank zit, beaamt dit: “Ik ben ermee opgegroeid. Afscheid nemen wanneer de kinderen naar school gaan als ze vier jaar worden, vind ik lastig. Sommige kinderen voelen als een broertje of zusje.” Mariëlle knikt instemmend: “Dat is ook zo. Je bouwt een speciale band met hen op. En je maakt zoveel kleine en grote momenten met elkaar mee: voor het eerst zelf met een vork eten, de eerste stapjes zetten of zindelijk leren worden. Het is bijzonder om hun ontwikkeling van zo dichtbij mee te mogen maken.”
Het is bijzonder om hun ontwikkeling van zo dichtbij mee te mogen maken.
Op welke manier bied je de kinderen een structuur die lijkt op thuis?
“Als de kinderen ’s ochtends binnenkomen, gaan ze eerst lekker spelen. Rond 10.00 uur eten we fruit en drinken we wat aan tafel. Daarna spelen we vaak buiten; in de tuin met de zandtafel, speelauto’s en loopfietsjes of in de speeltuin voor de deur. Na de boterham gaan de meeste kinderen naar bed. Daarna knutselen we, lees ik een boek voor of zingen en dansen we op muziek. Rond 14.30 uur eten we een gezond tussendoortje en spelen we vaak nog even buiten.”
Mariëlle werkt daarnaast met verschillende thema’s, zodat de kinderen spelenderwijs leren en ontdekken. “Zo bied ik steeds iets nieuws aan. Op dit moment werken we aan het thema ‘Dieren in de natuur’. We lezen leuke boeken, spelen met dieren in de sensomotorische bak, leren nieuwe woorden en maken knutselwerkjes.” Ook probeert Mariëlle de kinderen unieke ervaringen mee te geven: “Vorig jaar hadden we bijvoorbeeld een broedkast met eieren, waar twee kippen en een haan uitkwamen. Eerder hadden we een kunststof bak met eitjes van koolwitjes en koolbladeren. We zagen hoe de eitjes uitkwamen, de rupsen veranderden in cocons en uiteindelijk koolwitjes werden. We hebben samen de vlinders in de natuur vrijgelaten. Prachtig om dat met elkaar te ontdekken.”
Wat vind je belangrijk om aan de kinderen mee te geven?
“Dat ze mogen zijn wie ze zijn en dat ze goed zijn zoals ze zijn. Ieder kind is anders en iedere ontwikkeling verloopt op zijn eigen manier”, legt Mariëlle uit. “Ik kijk naar wat een kind nodig heeft en probeer een veilige basis mee te geven. Een goede start is zo belangrijk voor de rest van hun leven. Dat maakt werken met kinderen voor mij het mooiste beroep ter wereld.”
Inmiddels is ook baby Elias wakker geworden en spelen Yasmin en Mees gezellig met elkaar. Mooi om een inkijkje te krijgen bij deze warme en liefdevolle gastouder!
