“Kom binnen!” zegt Mathilde lachend als ze de voordeur opent. Naast haar staat zoon Luuk, die nieuwsgierig een kijkje komt nemen. Mathilde en haar gezin wonen in een ruime nieuwbouwwoning met fijne tuin, rustig gelegen aan de rand van Oost-Souburg. Mathilde vangt hier drie dagen in de week kinderen op van 0 tot 4 jaar. Dat doet ze naast de zorg voor haar eigen zoons Joost, Sebas en Luuk. Mathilde: “Ik vind het belangrijk om de kinderen een tweede thuis te bieden.”

Waarom ben je gastouder geworden?

Acht jaar lang werkte Mathilde als kraamverzorgster. “Dat deed ik met alle liefde”, vertelt Mathilde. “Toen mijn oudste zoon Joost geboren werd, merkte ik dat het onregelmatige werk lastig te combineren was met een jong gezin. Ik wilde graag meer thuis zijn.” Mathilde werkte korte tijd bij een verpleeghuis, maar kwam erachter dat haar hart toch echt bij kinderen ligt. “Toen familie oppas zocht voor hun baby en ik via hen hoorde over gastouderopvang, dacht ik: dat zou weleens wat voor mij kunnen zijn.” Mathilde verdiepte zich in de mogelijkheden, kwam in contact met Kinderopvang Walcheren en startte in 2017 als gastouder. “Machiel was mijn eerste opvangkind, totdat hij naar school ging. Als ik hem nu op het schoolplein zie, begroet hij me nog altijd blij. Dat blijft bijzonder.”

Hoe is het om gastouder te zijn?

“Ik vind het nog steeds fantastisch”, zegt Mathilde stralend. “Momenteel vang ik drie jongens en één meisje, Olivia, op. Samen met mijn drie zoons is het een vrolijk jongenshuis. Maar dat is alleen maar gezellig; Olivia is gek op de jongens en doet lekker met hen mee. En tussendoor komt ze naar me toe om even te knuffelen of om haar haren te doen.” Mathilde omschrijft haar baan als intensief, maar het geeft haar ook veel plezier en voldoening. “Je krijgt als gastouder veel liefde van de kinderen en ontwikkelt een speciale band met hen. De kinderen zijn onderdeel van ons gezin en draaien mee in ons ritme. Bovendien biedt gastouderschap mij veel vrijheid en kan ik het perfect combineren met de zorg voor mijn eigen zoons.”

Een verlengstuk van thuis; dat is wat ik de kinderen wil bieden.

Op welke manier bied je de kinderen een structuur die lijkt op thuis?

“Structuur is belangrijk voor kinderen. Bij mij weten ze precies wat ze kunnen verwachten. En loopt er een keer iets anders dan normaal, dan leg ik dat uit. Als de kinderen ’s ochtends binnenkomen, doen we de jassen en schoenen uit en kunnen ze even lekker vrij spelen. Daarna brengen we samen mijn zoons naar school. Als we weer thuiskomen, eten en drinken we wat aan tafel. Ik ben een christelijke gastouder en vind het belangrijk om bij het geloof te stil staan. Daarom lees ik voor uit de Kinderbijbel en zing ik christelijke liedjes met de kinderen. Verder ga ik elke ochtend met de kinderen naar buiten; spelen in de tuin met de loopauto’s, trekker en vrachtwagen. De grotere kinderen kunnen lekker springen op de trampoline. Maar het allerleukst vinden ze toch wel de twee kippen achterin de tuin: Pluk en Plok. De kinderen nemen er graag een kijkje en helpen met voeren en het rapen van de eieren. Eenmaal weer binnen gaan de kleintjes naar bed. Als ze weer wakker zijn, gaan we richting school om mijn zoons op te halen. Naast het spelen en de activiteiten thuis, ga ik er graag op uit met de bakfiets; even naar de zeedijk bij Ritthem of een rondje over de boulevard. Of we maken een uitstapje naar bijvoorbeeld de landwinkelboerderij in de buurt, om een kijkje te nemen in de boomgaarden en rond te struinen tussen de gevulde kisten met appels, peren en kersen. Natuurlijk proeven we daar ook lekker van.”

Wat vind je belangrijk om aan de kinderen mee te geven?

“Vooral liefde, aandacht en geborgenheid. Ik vind het belangrijk dat de kinderen zich veilig voelen en zichzelf zijn”, legt Mathilde uit. “Ik probeer de kinderen echt te zien; hoe voelen ze zich? Waar hebben ze behoefte aan? En wat vinden ze leuk om te doen?” Een verlengstuk van thuis, dat is wat Mathilde de kinderen wil bieden. “Wat ze thuis gewend zijn, doen we hier ook. Van ouders krijg ik vaak terug dat mijn opvang als een tweede thuis voelt. Dat is voor mij het mooiste compliment!”